۱۳۸۹ مرداد ۱۳, چهارشنبه

یک مطالعه تأثیر اقتصادی گردشگری به چه سئوالاتی پاسخ می دهد ؟


یک تحلیل اثر اقتصادی نقش فعالیت گردشگری را در اقتصاد یک منطقه ارزیابی خواهد کرد . سئوالات اساسی که معمولاً یک مطالعه اثر اقتصادی مورد بحث قرار می دهد عبارتند از :
·        گردشگران چه مبلغی در منطقه خرج می کنند ؟
·        چه بخشی از فروش ها که توسط مشاغل محلی صورت می گیرد بواسطه گردشگری است ؟
·        چه مقدار در آمد برای خاواده ها و مشاغل در منطقه تولید می کنند ؟
·        گردشگری از چند شغل در منطقه حمایت می کنند ؟
·        چقدر مالیات از درآمد از گردشگری تولید می شود ؟
همچنین یک تحلیل تأثیر اقتصادی روابط بین بخش های اقتصادی را آشکار می سازد و تغییراتی را بر آورد می کند که در یک اقتصاد بواسطه برخی اقدام موجود پیشنهاد شده روی می دهند . معمولترین کاربرد های تحلیل اقتصادی گردشگری عبارتند از :
v    ارزیابی اثرات اقتصادی تغییرات فراهم کردن تفریح و فرصت های گردشگری ، تغییرات عرضه ممکن است تغییری را در کمیت مانند شروع تسهیلات جدید و خاتمه تسهیلات فعلی یا گسترش ها و کاهش ظرفیت در بر داشته باشند . تغیرات عرضه ممکن است تغییرات در کیفیت شامل تغییرات در الف ) کیفیت محیط ب) زیر ساخت محیط و خدمات عمومی جهت حمایت گردشگری یا ج) ماهیت محصولات و خدمات گردشگری که در منطقه فراهم می شوند را شامل می شوند .
v    ارزیابی تغییرات اقتصادی تغییر است در تقاضای گردشگری . تغییرات جمعیت ، تغییرات در موقعیت رقابتی منطقه ، بازایابی فعالیت یا تغییر دادن میل ها و سلیقه های مشتری می تواند سطوح فعالیت گردشگری ، مخارج فعالیت اقتصادی مربوطه را تغییر دهند یک مطالعه تأثیر اقتصادی می تواند اهمیت و ماهیت این تأثیرات را برآورده کند.
v    ارزیابی اثرات سیاست ها و کارهایی که بر فعالیت گردشگری بطور مستقیم یا غیر مستقیم تأثیر می گذارند . گردشگری به عوامل زیادی هم در مبداها و هم مقصد هایی بستگی دارد که بطور مکرر خارج از کنترل مستقیم خود صنعت گردشگری هستند . مطالعات تأثیر گردشگری اطلاعاتی را فراهم می آورد  که به تصمیم گیرندگان کمک می کند تا نتایج اقدامات متعدد در خصوص صنعت گردشگری و سایر بخشهای اقتصاد را بهتر درک کنند . بعنوان مثال با استاندارد های آلودگی افزایش یافته هوا در برخی مناطق بواسطه نتایج اقتصادی پیش بینی شده بستن کارخانه هایی که نمی توانند استاندارد های جدید را برآورده کنند مخالفت شده است . سود های گردشگری با این بخش ها مخالفت می کنند با برآورد های دسترسی های بالقوه د درآمد و مشاغل صنایع گردشگری به کیفیت خوب هوا و دید بستگی دارد .
v    فهمیدن ساختار اقتصادی و وابستگی های به یکدیگر بخهای مختلف اقتصاد : مطالعات اقتصادی به ما کمک می کنند تا اندازه ساختار صنعت گردشگری را در یک منطقه معین و ارتباط های آن را با سایر بخشهای اقتصاد بهتر بفهمیم . چنین درک هایی در تشخیص شرکای بالقوه جهت صنعت گردشگری ودر نظر گرفتن صنایع بعنوان بخش استراتژیهای توسعه اقتصادی منطقه ای مفید هستند مسائلی مانند رشد جمعیت ، ثبات و فصلی بودن ممکن است بعنوان بخش این مطالعات مورد بررسی قرار گیرند .
v    گفتگو برا ی طرز عمل مطلوب در اختصاص منابع یا مالیات محلی ، منطقه بندی کردن یا سایر تصمیمات سیاست ، با نشان دادن اینکه گردشگری اثرات اقتصادی مهمی دارد مزایای گردشگری ممکن است اغلب بتواند تصمیم گیرندگان را متقاعد سازد تا منابع بیشتری برای گردشگری اختصاص دهند یا سیاستهایی را ایجاد کنند که گردشگری را تشویق می کند . تخفیفهای مالیات و سایر محرکها که مکرراً به کارخانه های تولید کننده داده می شود خمچنین هتل ها ، لنگر گاه های تفریحی ، و سایر مشاغل بر اساس اثرات اقتصادی ثابت شده در منطقه محلی ، اعطا شده اند .
v    برای مقایسه اثرات اقتصادی در اختصاص منابع دیگر ، سیاست ، مدیریت یا پیشنهاد های توسعه ، تحلیل های تأثیر اقتصادی عموماً جهت ارزیابی مزیتهای وابسته گزینه های مجزا مورد استفاده قرار می گیرد . نقش اقتصادی پیشنهاد های وسیع گردشگری ممکن است به عنوان مثال با گزینه هایی مانند فعالیت استخراج منبع ( استخراج معادن ، جمع کردن چوب ) یا تولید کردن مقایسه شود بعنوان مثال استراتژی های گردشگری که بر تفریح بیرونی ، اردوزنی ، سهولت قرار داد یا قراریا مرکز خرید فروشگاه یک کارخانه تأکید دارند .

۱۳۸۹ تیر ۲۱, دوشنبه

انواع سیستم های توزیع خدمات مسافرتی


خدمات مسافرتی به دوشیوه توزیع می شوند : مستقیم و غیر مستقیم . در سیستم توزیع غیر مستقیم ، با توجه به تعداد واسطه هایی که عرضه کنندکان از آنها استفاده می کنند ، به گونه های متفاوتی از توزیع برمی خوریم .عرضه کنندگان [1] این محصولات هتل ها ،شرکت های هواپیمایی، کشتی های تفریحی ، شرکت های کرایه خودرو،  راه آهن ، شرکت های تشکیل دهنده گردش های دسته جمعی هستند .
سسیستم توزیع مستقیم
در سیستم توزیع مستقیم (2)عرضه کننده محصول ، هتل ،شرکت هواپیماییو ... بدون وجود واسطه ، با مشتری تماس می گیرد . نقاط قوت این روش عبارتند از :
  • صرفه جوئی در وقت
  • افزایش سود . نپرداخت حق کمیسیون به واسطه.
  • انعطاف پذیری . عرضه کننده بتواند در پیشنهاد خود تغییراتی بدهد .
  • کنترل بیشتر .
سیستم تماس مستقیم دارای چندین ضعف است 1-، شرکت عرضه کننده باید هزینه زیادی متحمل شود تا یک نیروی فروش دائمی داشته باشد . دیگری واکنش واسطه های ناراضی است ،.
سیستم توزیع غیرمستقیم
در توزیع سیستم غیر مستقیم (2) عرضه کننده از طریق واسطه با مشتری می گیرد برای مثال عمده فروش می تواند تعداد زیادی اتاق برای دورهً مشخصی کرایه کند . مشتری می تواند به آژانس های مسافرتی مراجعه کند و بلیت بخرد .
مزایای سیستم توزیع غیر مستقیم :
  • مشاوره حرفه ای . استفاده از مشاوره
  • تنوع بیشتر .قیمت پایین تر پرداخت یکجا.
سیستم توزیع غیر مستقیم ، برای عرضه کننده مزایائی دارد. واسطه ها کار فروش را نیز انجام می دهند . همچنین وجود واسطه ها باعث می شود که پول حاصل از فروش وصول گردد.
در مواردی شرکت ها  از چندین واسطه و  یا واسطه سوم که آن را کانال یاب متخصص می نامند بهره می برند مانند .  برنامه ریزان متخصص یا سنتی ، نمایندگان دفاتر آژانس های مسافرتی و نمایندگان هتل ها ، مسافران راحت تر به  اطلاعات دست می یابند و می توانند محصولات ارزانتر به دست آورند .



[1] suppliers
        2- Direct distribution system                                                                                                                                                     

۱۳۸۹ خرداد ۲۵, سه‌شنبه

گردشگری ودرآمد ملی


  در اقتصاد مدرن در نتيجه انتقال از بخش کشاورزی به صنعتی ويا به عبارتی از اقتصاد سنتی به اقتصاد مدرن يک از همگسيختگی را در کسب درآمد ملی شکل گرفت.اين مقوله در يک حالت کلی در برگيرنده نسبت های بالاتری در زمينه سرمايه ـ کاربود.که خود موجب نياز به نيروی کارآمدتر و بامهارت بيشتر شده و به تبع توزيع درآمد را نابرابر نموده است(گريفين،39،1375).اما کنش پذيری خدمات ارائه شده در زمينه های گردشگری کاهش سطوح مهارتی را در زمينه نيروی کار سبب گرديد.ازاين رو کسب درآمد وتوزيع آن در قالب انعطاف پذيری سرمايه در مهارهای پسافورديستی در پيرامون گردشگری رويکرد به کسب درآمد ملی را تقويت نمود.
 جاذبه های گردشگری موجب جلب گردشگران می شود واين درآمد وسود برای کشورهای که گردشگران را جذب می کنند به دنبال خواهد داشت.کشورها می توانند از طرق مختلف مانند کشاورزی ، صنعت و توليد کسب درآمد کسب نمايند؛ که هرکدام ازآنها مستلزم وجود امکانات خاص ومنابع است.بسياری از جوامع از نظر کسب درآمد از طرق مذکور در وضعيت مناسبی قرار ندارند ولی تقريبا" کليه جوامع می توانند از طريق گردشگری کسب درآمد کنند وامکانات لازم برای گردشگری در هر کشور ،به گونه ای خاص فراهم است(الوانی،189،1373).در اين ميان می توان گردشگری رايک رويه دوسويه دانست ؛ يعنی به همان ترتيب که کشوری باجذب گردشگر درآمد ارزی کسب می کند،براثر مسافرت ساکنين کشور به بيرون از آن متحمل هزينه های ارزی نيز می گردد.از اين رو استفاده خالص از گردشگری مربوط به رابطه ميان درآمد وهزينه حاصل درآن استکه در موازنه پرداخت ها جزی "صادرات و واردات نامرئی " محسوب می شود.گردشگری پول وجمعيت را از مرکزتمرکز وثقل صنعتی بهسوی روستاها ونقاط طبيعی می کشاند.معولا" گردشگری رادر اصطلاح اقتصادی "صادرات نامريی محصولات وخدمات "می نامند،زيرا در حالی که اثر اقتصادی آن در تراز پرداخت های يک کشور مشهود وظاهر می گردد؛ درآمدهای ناشی از آن ،نظير درآمدهای به دست آمده از ارائه خدمات افراد يک کشور در کشور بيگانه مشهود ومعلوم نيست. اين صادرات نامريی بخصوص برای کشورهايی که چشمگيری نداشته باشند ،غنيمتی با ارزش به شمار می رود.
هزينه هايی که معمولا" توسط يک نفر گردشگر صورت می گيرد عبارتند از : هزينه غذا ، تفريح ، محل اقامت ،حمل ونقل داخلی ، گشت ها وتورهای داخلی ،پست وتلگراف وتلفن ،به اضافه خريد ره آوردها وکالاهای بومی وسوغات ،اين هزينه ها راگردشگر با ارزی که همراه آورده انجام می دهد ودر عمل مانند آن است که خدمات وکالاهای فوق به کشور متبوع گردشگر صادر شده باشد وچون اين جريان دقيقا" قابل محاسبه نيست ،لذا به اين جريان اقتصادی "صادرات نامرئی "گفته می شود.از اين رو با بررسی آثار مستقيم گردشگری بر روی درآمد ملی می توان به اين نتيجه رسيد که مخارج گردشگران داخلی  وخارجی در مجموع منجر به افزايش درآمد ملی می گردد. بسياری از کشورهای توسعه يافته وحتی کشورهای در حال توسعه از طريق گردشگری درآمدهای کلانی رابه دست می آورند وسهم درآمد گردشگری در درآمد ملی در اين کشورها روبه صعود دارد حتی در بعضی کشورها به عنوان منبع اصلی درآمد ملی ارزيابی می شود.جريان گردشگری وسيله مهمی در تحصيل ارز وشناساندن توليدات ومحصولات داخلی به خارجيان ودر نتيجه گسترش و وسعت دادن بازارهای صادراتی است ودر نتيجه کسب درآمد می باشد.

۱۳۸۹ خرداد ۱۲, چهارشنبه

گردشگری کشاورزی

گردشگري كشاورزي‌‌ ، كه گاه گردشگري مزرعه‌اي [1]‌ نيز ناميده مي‌شود، گونه‌اي از گردشگري روستايي است كه در ارتباط مستقيم با كشاورزي در نواحي روستايي قرار دارد. گردشگري كشاورزي انعكاسي از تدارك فرصت‌هاي جديد در زمينه ايجاد فرصت‌هاي اقتصادي از طريق گردشگري د رمزارع مي‌باشد. اين گونه از گردشگري را مي‌توان تركيبي از يك وضعيت طبيعي و روند كشت و برداشت محصولات كشاورزي به عنوان فرصتي درمحدوده تجربه‌گردشگري دانست. در نواحي روستايي تعدادي مزارع وجود دارد كه در بازنمايي يك قابليت خاص يا چشم‌انداز بسيار مناسب، ممكن است به عنوان مكاني براي گذران اوقات فراغت ا زسوي بازديد كنندگان شهري يا غير بومي انتخاب شوند. شكل‌گيري گردشگري كشاورزي ناشي از عواملي در دوسويه يك روند ما بين گردشگران و كشاورزان مي‌باشد. گردشگران كه در ساختارشكني پسا مدرن، تجربه گردشگري انبوه را ارضا كننده نمي‌يابند درپي گريز از محيط‌هاي پرازدحام و متراكم شهري و زندگي در سيطره تكنولوژي د رمفهوم گشتل آن (پاپلي يزدي،22،1381) به دنبال يافتن مكان‌هاي جديد براي كسب تجربه‌هاي اصيل گردشگري مي‌باشند كه اين خود با افزايش سطح درآمد و تبلور گذران اوقات فراغت به عنوان يك حق در رابطه است. هرچند جريان سرمايه‌داري سازمان نيافته در عصر بسامدرن در شكل‌دهي به سبك زندگي اكسپرسيونيستي نيز در اين امر بسيار سهيم است (پاپلی يزدی،37،1382 ).
كشاورزان نيز در زير فشارهاي حاصل از هزينه و قيمت‌ها و بحران‌هاي وابسته به آن درتوليد مازاد كشاورزي، براي افزايش درآمد خود رهيافت متنوع كردن كشاورزي و فعاليت‌هاي غير كشاورزي را مدنظر قرار داده و ارائه خدمات گردشگري و گشودن فضاي مزرعه را برروي بازديدكنندگاه به عنوان يك تنوع اختياري عملكرد مزرعه و منبع درآمد پذيرفته‌اند ( willias, 2001,3)  . از اينرو گردشگري كشاورزي به عنوان يك فعاليت بازاريابي مستقيم توانسته است فرصت‌هاي خاصي را براي كاستن از رشد خطرات از طريق تنوع در يك محيط اقتصادي متضاد و شهري شده فراهم آورد(Brunfild,2002,2 )كه در برگيرنده داد و ستد روستايي دردوجهت محيط مزرعه و يك بخش از تجارت گردشگري مي‌باشد (Busby , 2000,636)  . اين در حالي است كه در مناطق كشاورزي كه توجه و سرمايه‌گذاري زيادي انجام شده و ثروتمند هستند و همچنين تنوع زيادي در فعاليت اقتصادي دارند، به دليل اينكه جاذبه‌هاي كمتري دارند، نياز چنداني به توسعه گردشگري در آنها احساس نمي‌شود، مناطق حاشيه‌اي كه برپايه كشاورزي سنتی و محدود قرار دارند نياز بيشتري به تنوع اقتصادي داشته و براي گردشگران نيز جذاب‌تر خواهند بود (شارپلي، 1380،17) .
ماهيت سنتي اين مزارع نقش مهمي را در توسعه گردشگري ايفا مي‌كند به گونه‌اي كه با برانگيختن حس نوستالژي ، علاقه گردشگران را به ديدن و تجربه كردن شيوه‌ها و زندگي سنتي اين مزارع افزايش مي‌دهند. گردشگري كشاورزي بيشتر يك نزديكي فزآينده‌اي با چشم‌اندازهاي روستايي و بازديدكنندگان دارد. وقتي كه بيشتر به عنوان يك منظره تماشايي در نظرگرفته مي‌شود. روند گردشگري كشاورزي در مراحلي از جاذبه‌ها، فعاليت‌ها، اقامتگاه و امكانات رفاهي طي شده كه هر يك از اين مراحل در برگيرنده متغيرهاي وابسته‌اي هستند كه مي‌توانند در چارچوب كنش‌پذيري گردشگران و محيط تأثيرگذار باشد. جاذبه‌ها هر يك در محيط‌هاي مختلف يك منحصر به فرد بودن را نشان مي‌دهندكه در برانگيختن انگيزه گردشگران مؤثر مي‌باشد. در كنار اين جاذبه‌ها انجام فعاليت‌هاي تفريحي همچون پياده‌روي، ماهيگيري، اسب‌سواري، راندن وسايل نقليه كشاورزي، مشاركت در كارمزرعه و نظير اينها امر ضروري است. اقامتگاه ممكن است در مزرعه براي بازديدكنندگان تدارك ديده شود و يا اشكالي همچون جا و صبحانه [2] در كمپ‌ها را در برگيرد. امكانات رفاهي نيز از سرويس محدود دادن تا در اختيار خود بودن را شامل مي‌شود(Skinnre,1999,14 ). براين مبنا كشاورزان با شيوه‌هاي مختلف مي‌تونند يك درآمد مكمل را از گردشگري به دست آورند و در صورت نتيجه بخش بودن اين فعاليت‌ها ممكن است بالاخره جانشين كشاورزي به عنوان يكي از درآمدهاي اصلي شده و به تجارتي سودآور بدل گردند. بطور كلي گردشگري كشاورزي به عنوان شيوه تحريك كننده ركود اقتصاري در نواحي روستايي در نظر گرفته مي‌شود كه آثار آن را در نواحي روستايي مي‌توان به شرح زير بيان كرد:
·        گسترش بهره برداری از مزرعه
·        نوآوری در نقدينه سازی و کسب درآمد مازاد
·        افزايش مصرف‌کنندگان جديد محصولات کشاورزی
·        افزايش آگاهی پيرامون محصولات کشاورزی محلی
·        درک و توجه بيشتر به اهميت نگهداری زمين های مورد استفاده
·        کسب درآمد برای اعضای خانوار کشاورز و ديگر کسانی که در مزرعه کار نمی‌کنند
·        تشويق کشاورزان به ادامه کشاورزی با وجود آنکه بازارها بطور فزآينده‌ای رقابتی است
·        کمک به احيا و توسعه سنت‌ها ، هنرها و صنايع محلی
·        افزايش و احياء نمادهای محلی برای جلب توجه بازديدکنندگان
·        افزايش استفاده از محصولات و خدمات محلی
·        پيشرفت و بهبود فرهنگ ، ارتباط و درک درون منطقه‌ای
·        نياز‌مندی به مديريت محيطی سالم برای چشم انداز روستايی
·        افزايش آگاهی و اطلاعات پيرامون کشاورزی
·        تدارک فرصت برای مديريت بحران های اقتصادی در زمينه کشاورزی
·        افزايش پايداری در طولانی مدت برای تجارت کشاورزی




[1] -Farm Tuorism
[2] - Bed and Breakfast